Calista turnt een wedstrijd in Gouda

Calista doet aan turnen en ze had gisteren een wedstrijd, een clubwedstrijd in de Zebrahal te Gouda. Ze deed een oefening op de brug (zie foto), de balk, de lange mat en een sprong via de trampoline. Er zat voor haar nog geen prijs in, maar die komt wel een keer. Ze heeft talent, vindt de Booisterbode. Haar vriendinnetje had wel een prijs. Belangrijk is dat Calista het erg naar haar zin had.

De boom van Cor en Jen, wie volgt?

Wie het kleine niet eert, nietwaar... Dus bij Cor en Jen staat er een niet al te grote kerstboom. Kunst. Toch hoopt Cor dat de boom volgend jaar een stukje gegroeid is. ,,Moet kunnen,'' vindt hij. Cor meldt verder dat er voor de ramen ook wat hangt te slingeren. ,,Leuk als je het ook bij andere mensen ziet. Het brengt wel gezelligheid en sfeer in deze donkere dagen.''

Hij wenst alle lezers van de Booisterbode fijne dagen toe.

De redactie vroeg zich af: zijn er meer lezers die een foto van hun kerstboom willen sturen?

Redactieoudjes zitten te suffen!!

Zaten die ouwe knarren van de redactie met hun grote waffels de hele dag in de kroeg en ja hoor, de jongste bediende moest ze er aan herinneren (hij was er vandaag weer na een snipperdag) dat gisteren Hugo jarig was. Natuurlijk de hartelijke felicitaties. En wat gebeurt er? Die ouwe knarren roepen brutaal dat die jongste bediende beter moet opletten!

Naar stoomtrein om op te laden

En daar staan ze dan, te poseren bij een oude locomotief in het Spoorwegmuseum in Utrecht: Lucia en Calista. Marcel had van een collega, die een verzekering heeft bij de Europese Verzekeringen, gratis entreekaarten gekregen. De verzekeringsmaatschappij had kaarten voor leden beschikbaar.

De familie Dielemeans heeft genoten van het middagje uit aldaar. Vanavond na terugkeer lekker aan de kaasfondue (geen Vietnamese!) om daarna te kerstboom op te tuigen. Een leuke dag was het om weer op te laten voor een drukke werkweek.

Allemaal Cor mailen!!!

Ideetje van Cor dat we gaan uitvoeren: even weer eens een goed overzicht maken van alle e-mailadressen, gewone (huis)adressen en nummers van (mobiele) telefoons die in de familie en aanverwanten de ronde doen. Hebben we dat maar. Dus mail even naar Cor (witfrans@kabelfoon.nl) de verlangde informatie dan zetten we die in de Booisterbode en is iedereen weer b(l)ij.

Excuses van ING

Jan kreeg vanmiddag telefonisch de excuses aangeboden van de ING. Waarom? Lees onderstaande brief, die spreekt voor zich. En ze vertelde erbij dat ze nog nooit zo'n toongezet schrijven hadden ontvangen. En er komt een bos bloemen aan.

Jan Booister

Claes de Vrieselaan 27B

3021 JB Rotterdam

Geachte mijnheer Van den Boogert, maandag 15 november 2010

Komende 4 januari is het vier jaar geleden dat mijn vrouw is overleden. Het doet me deugd dat ze ook niet uit de gedachten van ING is te wissen.

Zeker drie maal heb ik schriftelijk geprobeerd, als een van die vervelende zaken waartoe na overlijden moet worden overgegaan, haar girorekening (274152) op te zeggen. Het hielp niet dat ik in alle gevallen een acte van overlijden had meegestuurd. ING kon mijn vrouw, C.M.G. Goedhart (Callenburgstraat 115, 3134 GC Vlaardingen) maar niet vergeten. Je zou zeggen dat dit troost moest geven. Ook omdat er maar post op haar naam en haar rekening bleef binnenkomen.

Uiteindelijk zijn mijn dochter (net als ik gemachtigd op te treden namens de erven) naar het Stadhuisplein te Rotterdam gegaan om bij een van uw kantoren ter plekke te regelen dat er ook aan de rekening 274152 een einde zou komen, hoe triest ook. Wij wensten namelijk rust en daar hielp al die ING-post niet erg bij.

Geen zorgen, nu is het geregeld, was het stellige antwoord op onze vraag daar aan het Stadhuisplein of er nu nog andere stappen moesten worden gezet om geregeld te krijgen dat ook de girorekening van mijn overleden vrouw zou ophouden te bestaan. Met een gerust gevoel vertrokken we. Dat zal een jaar geleden (?) zijn geweest.

Toch, dat fijne gevoel van niet vergeten worden kwam 27 oktober van dit jaar terug. Hoera, een brief van ING aan weliswaar de erven van mijn vrouw maar met de mededeling dat er een wijziging in de betaaltarieven was en dat dit voor haar girorekening relevant was. Ik zou naar haar graf kunnen gaan om haar dat mee te delen. Ik zou Derek Ogilvy in kunnen schakelen om de boodschap door te geven, maar weet U wat ik dacht? Ik dacht, ik stuur meneer Van den Boogert persoonlijk een brief.

Het is wel lief dat jullie haar niet kunnen vergeten, maar net als die al die andere reclames aan haar adres, met name die van uitvaartondernemingen die haar om mij volstrekt onduidelijke redenen nog steeds willen verzekeren voor al lang gemaakte begrafeniskosten, scheelt het jullie misschien wat werk om, net als bij mijn kinderen en mij het geval is gebeurd, te aanvaarden dat onze moeder/vrouw is overleden. U moet het toch echt accepteren.

U opnieuw sterkte wensend,

Jan Booister

Correspondent in Italië geeft het op

Uit Italië bereikt de redactie van de Booisterbode het bericht dat onze correspondent aldaar het bijltje er bij neergegooid heeft. ,,Hier kan ik niet meer tegenop scheppen,'' verzucht hij tegen de redactie. ,,Vanmorgen om zeven uur was ik al aan het sneeuw scheppen, maar het gaat steeds harder sneeuwen. Sinds vanmorgen is er al tien centimeter gevallen. Dat red ik niet meer.''

Onze correspondent heeft zich teruggetrokken achter de warme kachel. Als hij weer wat ontdooid is, gaat hij glühwein maken, zegt hij. Als het tijd wordt voor voedseldroppings, zal hij een appèl doen op de lezers van de Booisterbode.